! Без рубрики

My name is Dmitry, this is my first post on the expanses of Blogs SG … No, with the site itself I am since 2009, but in blogs I can be called a newcomer. And I must admit to you … I am a collector (everyone in a circle is clapping and welcome in their ranks).
Okay, "collector", perhaps too loud word.
Anyway, if you go deeper, collecting is a thing too amorphous, and such a thing as “collecting video games”, it does not succumb to some unified framework at all:

Someone sweeps away collects everything, trying to collect the entire list of games that ever, regardless of the quality of the project itself;

At the moment, I am considering myself to be 4 of the category, from the above, but I noticed in myself a piece from each subgroup.

The suitcase from the collection publication from Mr. Kojima turned out to be very convenient. See, games also help in the farm

So, he started his way with the purchase of PS4 in 2017. At the end of 2022, my collection of disks contains 184 projects. Here everyone will decide for himself – it is a lot or a little. The largest increase in a unit of time was, of course, at the beginning of your journey, when you in excitement try to hack more projects, acquiring, of course, not the game itself, but already something so. Now the process is a more thoughtful, more controlled, more boring or something: there is an approximate list of Wishlist and a “black list” of projects that I would definitely not want to see in the collection for subjective reasons.

And when, excuse me, there will already be the essence of the post?

But, in fact, the essence of the post.

The process of acquiring any game in the collection is not a particularly diverse. You buy some kind of project and, at best, you sit down and play it, and in the worst – this project leaves for a constantly growing baclog "on the shelf". Recently, I began to notice that I began to somehow miss some kind of scope in this whole process. I began to think that maybe it is your collecting.
Once leafing through the news feed of thematic groups and one organization banned in the Russian Federation, I came across a photograph (mostly foreign) colleagues, which are divided by pictures of their collections against the backdrop of huge TVs with a bunch of light panels, etc. And then I caught up with the idea of ​​taking a cycle of a photo of my video game collection, but it is more interesting to do it, more immersive, if you allow you.
For the photo I chose the style "Flat Lay", which can be translated as "flat layout of objects of photos". The main essence of the style is that the camera lens is perpendicular to the photo object. If a little is not clear, then there will be a "live" example further. Yes, of course, I am not the discoverer of this genre of the photo, but for some reason it was precisely such a performance (in the aggregate of the angle of the camera and adding the surroundings as part of the game photos) I met a criminal offense.

I want to share with you the most relevant photograph dedicated to yesterday’s ten -year anniversary of DMC: Devil May Cry from craftsmen from Ninja Theory.
The object was DMC: Devil May Cry Definitive Edition on the PS4 platform. This rebut, in subjective opinion, refers to one of the underestimated projects of his time. And the sound in the game is generally a head higher than in some license plates of the series.

In order not to build a post around only one photo, I want to briefly paint the process of creating this type of photo.
I will add that at the moment 11 photos have already been taken. If you like it, I can make a separate post where I briefly describe "how it was done". Unfortunately, there is almost no backstage with those photos, but I can find something.

We move on to the stages of creation.

Mission 1. Idea and concept.

Idea. The first and often the most difficult part of the whole preparation.
"Idea" – This is not only a general concept and "atmosphere", but also what, in fact, you need to create this atmosphere – lighting and props. Fortunately, there were not many problems with the DMC in terms of searching for the idea (the game was not 1 dozen times). So, as you can describe DMC from Ninja Theory in a pair of words?

"The orphan guy uses multi-colored spheres and sees the gray world in bright colors"

Ninja Theory

If you try to recall the levels in the DMC, then you are unlikely to remember the gray city streets, but then you definitely remember the vhilate color palette, the asymmetric-sensitive location design, etc. And, if it is difficult to come up with the implementation of architecture as part of the photo, then everything is easier with the color palette. Let us write down.

Props. It is always interesting with props. Props – this is what the GG and its environment are in contact with. These are mainly some kind of collected items, artifacts, recognizable elements and peculiar masks. Within the framework of the DMC, this is what I came up with to use:
Listilles, orba, amulets, jar Virility (of course) and Dante pistols. ̶Ch̶e̶r̶n̶y̶y̶ ̶i̶ ̶b̶e̶l̶y̶y̶y̶y̶y̶y̶y and ivory.

Mission 2. Bargaining and craft.

Possible props selected. The next point of the plan is to come up with how to create it. At such moments I envy people with 3D printers. But on the other hand, sending the model to print is not as interesting as to mess with it yourself, is it so?) Buy a 3D pen for yourself: D
Took a few photos of creating the props to share with you here.

Fragments of crosses Increasing the total vegas wild casino amount of health and stripes of Deville Trigger (sorry, but my tongue does not turn to call it a "hellish trigger"). Where the original series of games was content with only orbas of different types and colors, in the rebuted and changed some orbas to fragments of crosses.
The main material of the creation was 2mm sheet PVC. Acquired in a well -free era to create dirams within the framework. They are called differently on the Internet. The material is perfectly cut by a concentration knife and at the same time strongly strong.

Original from the game. A fragment of the cross. Get out 4 and increase the strip of health. Similar mechanics with Devil trigger

PVC billet is 2mm, 3 layers are glued to make a “canonical” form. Added textured recesses – we still have objects from hell.

Varnish coating mixed with green dye. The first layer.

Ornaments were cut out of the same PVC, cracks are added for the effect of antiquity.

Coating of ornaments in layers of silver and black paint to remove excess shine. But under the lamp they still shine.

Health replenishment stars/ Devil Trigger. Ideally, the star, like fragments of the cross, would be best made from epoxy resin. Then they would look as identical as possible. But, firstly, this is longer in time, t.To. I would have to initially make a master model, pour a form from a silicone, etc.D. Perhaps someday, but not this time 🙂
And, secondly, for a photo 100% identity is not required. Next, I will still refer to this.
It turned out that the creation of the stars I did not shoot. In fact, this is just a paper model of a standard star, which was also covered with a mixture of acrylic varnish and dye.

Health restoration star

Devil’s recovery star trigger

My option. Dry

Orba. Here some problems have already begun.
-How to make orb? – I asked myself a question.
-And the devil knows)) – I answered myself.
There were 3 attempts. Stopped, in fact, on the third.

Experiment No. 1 consisted in creating the necessary form by winding the paper tape, which as a result will be covered with an already familiar composition of acrylic varnish + dye. But in this version it was difficult to make the necessary volume and relief where it is necessary.
"The experiment is recognized as a failure, conclusions are issued, proceed to the next experiment" .

Experiment No. 2 It took place in modeling from the bar of the polymer clay of the necessary shape of the orb, which I will already cover with the same composition. Accepted. Started. During the evening, the desired boshka was cast, and I, without taking a photo, went to sleep. But this option was not final. I, of course, decided. But now I used half of all the material I have, but I need to make 2 more models. It was decided to make out the result of experiment No. 2 until it completely dried up and let it go into experiment No. 3.

Experiment No. 3.

Brilliant thoughts come at the very end.

Albert Einstein (probably)

Being awarded with the first two experiments, I went to the Internet. It turns out that people have long come up with an algorithm for modeling polymer clay (who would have thought). Everything turned out to be simple – we make the main volume from foil inside, and with clay we already put on the upper part, modeling the necessary forms already. So we facilitate the design, and we save the material. After all the manipulations of Orba were also varnished and dye somewhere behind the scenes.

Original from the game

The process of forming an orb. Physiognomy decided not to do 1k1. No, I do not justify my curvature))

Received muzzles. I recall a meme with a snake Gorynych

Orba were fashioned and poisoned at night to look at the convector.

The guys cracked in the morning, but even better.

Dante pistols. Dante pistols. Pistols. Ahem, in short. This props is an integral part of the character and taking a photo without this inventory does not make sense.
If I tell Dante, then what weapon immediately pops up in your head? No, not a huge two -handed sword, in a rebut, this is generally an almost plain toothpick. And no, not 2 saw-tops that are going to a motorcycle, this is not from this part at all. In, rightly, pistols.
There were also several ideas of possible development of events:
To make yourself from the existing PVC, but with its thickness of 2 mm, there would be too much layers, and the acquisition of another material, say, plywood would cause additional costs. Or order somewhere 3D printing, but this also may well bring costs that I would like to avoid.
Fortunately, I found a guy’s announcement on the Internet, probably a cosplayer who, for a completely normal price tag, sells the same pistols. Actually everything (but he caught up with intrigues).
Most of the rest of the props was already in stock. It remains only to collect the composition.

Mission 3. Composition.

In fact, I sat the most time over this section. I understand little in the photo and I am not an expert. If one of the readers can give constructive tips, then I will only be happy.
Partly, probably, due to the lack of depth in the knowledge of the photo of the craft, and this photo style was chosen, because there are only 2 possible compositions:

Symmetric. Items are built along the lines, a certain layout system can be traced. The effect of "artificiality" is created (suitable for a photo on Detroit: Become Human for example, OP, spoilers for subsequent posts).

The format does not require anything – just throw items on the table and take pictures.
Within the framework of my photo, the center of the composition is always a game that is dedicated to the picture. Therefore, the outer space must be filled evenly as possible. I personally like a photo that you can sit for a couple of minutes to look at.

Of some special equipment, I can only name a tripod-treasure with the possibility of installing a camera in a horizontal plane, a couple of smart bulbs with the ability to change intensity/ color and brightness and a couple of sheets of photophones for, in fact, backgrounds. And, of course, something that will allow you to display the picture from the camera to the TV/monitor at the moment when you need to lay out the composition. The thing, of course, is not mandatory, you can do the screen of the camera itself, but believe me that with a large screen is much easier.
In the collection, everything looks something like this:

We are not proud people – foil as a reflector, a bag with 1.5 kg weights as a counterweight for the camera, a Christmas tree for the soul.

Mission 4. Processing.

Choose the result you like and drive into photoshop, adjust to our taste. Remember the mission 1, and that DMC is characterized by bright colors. We use it.

Mission 5. Publication.

Well, here we reached the main boss – publication to the public.
And t.To. This post is finished, then the boss is defeated. Reader, get a SSS rank for patience, I hope you were interested, and, perhaps, even informative.

Thank you all for your attention!
See you also!

P.WITH. Why come up with a name for fasting is so difficult. Authors in blogs how you do it?))

Assassin’s Creed: Odyssey is the main map in the layout of the Ubisoft interactive entertainment industry for 2018. Everything that they achieved in the previous part of Origins was multiplied by two, or even four: a more thought-out plot, a huge map of the world with various not only regions, but with whole bioms (forests, plains, mountains, seas, such), minor quests pulled up, deepened and made at least some meaningful in the narrative (sorry, not all). The very idea of ​​the brotherhood and the global confrontation of the two groups went to the tenth plan and only hints remained from it, but the RPG-component was introduced, which causes disputes among players and the press. The ability to play both for the male character and for … And what, damn it, the difference is when the Red Dead Redemption II (hereinafter referred to as the RDR2) is one of the best games, not only setting the standards of the industry for years in advance, but also a self -sufficient almost literary work. And the best that I had to play in many years.

I, like many, follow the work of Rockstar Games (hereinafter – RG), but I must admit: I did not like GTA III, Vice City and San Andreas. Maybe everything turned out differently, do not hit me Mafia: The City of Lost Heaven is the first, and you get used to the good. And after that, the toy physics, the half-joking plot of GTA III and then Vice City + not as awesome as in the “Mafia” soundtrack, seemed to me a real second (yes, I’m not a fan of the 80s and a selection of tracks for radio in Weiss City-not mine, with some exceptions). But then both parts of Manhunt came out, and behind them – Bully (“Canis Canem Edit” in many countries) and I realized that the company is growing in its work – I really liked the game.
But the standard that GTA IV moved to me the "First Mafia" once established me. After the first three parts, I did not expect anything, but I received everything at once:
– the advanced schedule with the physical model of people and the believable behavior of cars. The management was far from auto-symptules, but better than some NFS of those years. And most importantly – the physics of damage and accidents!
-The big and so different city of Liberty City, which transfers the atmosphere of real New York.
– more thoughtful gameplay. Yes, I do not like auto-nation in any game, because there I turned it off immediately and did not suffer, in principle.
– The initial musical theme of Michael Hunter, which is still in my player – beautiful and very restless music.
– The most important thing: a wonderful plot with a well -thought -out sad story, that "a new life is never given for nothing". The protagonist, former war criminal ("War The War Came, I DID Bad Things, But After the War I Though Nothing Bad Things.") Who came to North America for an abstract" new life "and a specific goal to find a traitor to his detachment. And, most importantly, for the sake of this new life, he was ready for absolutely everything. Just in the same years, I moved from the Russian Federation to the West Coast and, in the absence of the experience of Niko Bellik, I perfectly understood it and the situation in which he was located. Everything seems to be like on TV, but you will look closely – in a completely different way. And you will look even more – just like in that country, from a past life, from where he left without looking back.
The game seemed to step into a completely different class and became a relatively serious narrative, which I missed in the previous parts. I liked the main character, and the plot liked the plot even more with its cynicism and cruelty. I knew – now this company will be fine and you can safely follow their work.

And, I must say, Rg did not let me jackpot-village.co.uk down. In 2010, continuing the “serious mood” in its games, Red Dead Redemption (hereinafter referred to as the RDR) is a game, for which many then bought the consoles of the last generation. She was not a continuation of Red Dead Revolver, which she never played, but rather a spiritual follower, like BMW i8 in relation to BMW M1.
The graphics from the time of GTA IV were pulled up, and the gloomy color palette changed to the yellow brightness of the prairie. The models of the characters became noticeably better drawn, the gamilies transformed and adapted to the setting of the Wild West, but it was not so important to me – it was important that this is a new independent story. The main character-John Marston was not like some character of spaghetti westerships-this character did not receive any pleasure from being in the best game of 2010 and wanted to deal with his main order as soon as possible. Find and, perhaps, kill their former accomplices, and now the dangerous thugs of Bill Williamson and Havier Eskwell.
And everything goes wrong: opponents are much more dangerous than at first glance, the area is not at all friendly, and the evil government agents keep John’s family hostage, and all this presses.
The game struck me personally, as well as many critics and audience with their scale and filling. Despite the fact that the beginning of the twentieth century was noticeably more boring than the beginning of the XXI, the world of the game seemed to live his life, in which John was only some part, and not the center of the universe.
And this, perhaps, was surprised and pleased with me the most-the opportunity to simply observe the world from the side, although influencing it as the plot part of it passes, but still not being in the center of what is happening around: somewhere the sheriff has problems with the bandits, and a little further in the prairies, some lunatic kills and eats people, while another lunatic digs up the graves in search of cards of non-existent teeth, and on the other.The next revolution is brewing the side of the border and so on ..
John should all his assistants alternately express the unpleasant situation in which he ended up and, as a result, the reasons for what he does is hunting for former friends and, one might even say, brothers. But, at the same time, there are some kind of slightly tangible longing for those times when they were together in the same gang, which was called a family. And what then seemed to be completely different, but then there was a series of some unknown garbage and there was no gang. And for everything that was-only some heavy regret in the form of memories, where it is not clear what is true and what is not.
And now I did not expect that, firstly, the RG would release this western, and secondly, it would be a direct prequel, which will lead us from the beginning to the very end to the events of the first part of the game of 2010. Welcome to the world Red Dead Redemption II.

On October 26 of this year, I took a rang, went to the store and bought a disk with a game, and in the appendage to it – the last revision of PS4 Pro. And rushed … to take some confident steps forward, once you have to step back. So here, the main character is Arthur Morgan and we will play for him, and not switch between several characters, as it was in GTA V. In the context of RDR2, this is not a minus, since it is better to concentrate on the stories of this hero and imbue his life and actions. So, if from the very beginning Arthur seemed to us as a kind of abstract simple white guy who could go to any style of play, then by the middle of the game there was a feeling that I was familiar with him for a long time. You know, there is such a type of not very verbose, but thoughtful people who may seem limited or not particularly educated, but it is worth recognizing them a little better, as you understand that they know and understand much more than they say, and their character is more determined by actions. But only if you climb into their heads or read their personal diary, you will understand the motives of their actions, nothing else. So with Arthur the same story. He is like the quintessence of other characters from the Rockstar Games: he can be angry like Max Payne, witty as Michael de Santa, is calm like Niko Belllik … But these are only character traits, and in general Arthur remains throughout the game, even when his outlooks on life change through what happens to him personally and with the gang in which he consists, in general, in general, in general, in general.
I must say, I was pleasantly surprised how great all the characters were in the dance of Van der Linde – from the main characters to the most secondary and episodic.
The fact that Arthur, albeit the main character, but not the center of the world is not at all the fact that he is only an assistant and one of the most entrusted leader of a gang, a charismatic dreamer of a Dange. The datch was in the first part of the RDR, but it was very episodically reminiscent of a parody of Kurtz from the book of the English writer Conrad “The Heart of Darkness” (or the film of Coppola “Apocalypse Today”). In RDR2, his character is revealed no worse than Arthur. Here you have an all-knowing leader, an archetype of your father, and a desperate thug, and a well-read erudite, with your own code of honor and special outlook on life, which are expressed in the search for some abstract freedom from the impending industrial-capitalist age of mercantilism. By “real life and freedom”, the Danga understands the robberies of diligenes, banks, trains, railway depot and everything where there may be money that is needed, and do not ask why. Apparently, for moving to permanent residence to Australia or Tahiti, about which he has no particular idea, except that there is warm, light and there are no boring capitalists and private detectives. But with each plot mission, it becomes clear that the datch himself does not know what he wants and where his path leads … there is no more dangerous person than the one who has broken life and soon Arthur and everyone else will be convinced of this.
Of the other members of the gang, where everyone is perfectly spelled out and thought out, I can distinguish the best friend of the Danch-Jose Matthew, who is 10-15 older than him and too old to be a leader, but not knowing another life and not familiar with the concept of a pension as such. This wise old man is trying to somehow instruct the Danch, Arthur and other bandits to even common sense, convincing not to risk in vain and always look for bypassing ways to resolve a financial issue. And there is also a cruel and dangerous Mika Bell, who is on his mind;Antagonist of the first game, but for now only a dumb former soldier Bill (Marion) Williamson;Faddy from the loss of the husband and at home, Seyda Adler, who is not a typical Boybab, but a man with his cockroaches in his head and sublimation of them in the form of murders of bandits from the O’Driscolla group;Former Havier ESCEELL HIS Hunter, fled criminals;Strange Austrian Herr Strauss, working in a gang, in which there is never money and resembles an animated caricature of the Russian president in pre -retirement age;Hello and calm Indian Charles Smith;escapist Mary-Bat Gaskill, preferring books of harsh reality;escapist Karen, who prefers alcohol of severe reality;Abigail Roberts escapist, preferring care for the little son of severe reality – banditry is clearly not a female person, and Seidy Adler is only an exception confirming the rule.
There are many bright types, but on John Marston, who, of course, is also here, I would like to stop. If in the first game John Marston was already a fully designed protagonist, then here he is only a part of the gang and screen time he is given a little more than everyone else. He has not yet managed to become a good guy from the first part, a little stupid, bewildered and rushed between his family and a gang, not knowing what life he would choose, because both current ones do not tolerate compromises. This is later, in the first part, in a conversation with the kind, but bewildered Bonnie McFarlen, he will say that he needs to break the ends of his life so that another can survive, which Bonnie will not even pretend to be what he understands what it is about. And we did not understand until this second part came out, which the essence of the prequel and reveals the characters of Ebigail and John from other, not previously seen by the parties of lost people selected by the sensation and, as a result, found each other.

Here to move on to the description of the gameplay, the open world, the main missions and additional activities, but I will not. Because this game is the rare case where the plot complements the gameplay, and the environment and the so -called “open world” are fully fed into the narrative, and is not there, just to be or because it is so fashionable now. What I like the RG games is that they do not create a conflict between the plot and gameplay, as it was in Bioshock: Infinite or throughout the Uncharted series. Therefore, I will go the other way than other professional and amateur reviewers and just describe one day in the life of Arthur Morgan.
Suppose this is the second or third chapter. The camp is located in a clearing, in the forest. Morning and everyone begins to walk somewhere and talk lazily among themselves. Arthur wakes up. Once in the game there is a system of growth of beard and hair, then you can shave. After that, go around the camp, kick the uncle (no one has never called him the full name), for the fact that nifiga did not do it yesterday and today nifiga will not, hear the complaint of the local cook that there is not enough food in the camp, and especially the meat from which you can make an excellent stew. Then decide to go to the forest, hunting – for example, to shoot a deer. Or fishing, to the nearest lake. If you decide to go fishing, it may be that there is no suitable bait. Say, there are only bread and cheese for lake fish, and what is found in small forest streams is better to catch on dried grasshoppers. You need to go to the nearest village for them. And now, while Arthur goes to his horse, Bill Williamson approaches him and says that he found out somewhere about the collection of a collector and it would be nice to rob him, since, according to the informant Bill, he is almost not protected. The fact is that if someone goes to some business, then all the profit is divided in half-part to the common fund, part of himself or to everyone who went to this business. And so, in order not to enter a bunch of people for easy money, Bill, except Arthur, takes with her a girl Tilly – supposedly, so that she distracts the attention of the guards of the staging. All this does not happen in the screensaver, but right on the screen, during the game: the characters talk, come up with an action plan, agree and then move on horses from the camp. On the way, Bill and Tilly are coming down due to the fact that Bill, without thinking (and he doesn’t like to think), argued some nonsense, and Tilly was offended and mentioned that he was once kicked out of the army, which could be read in an official notice lying on Bill’s table in his tent. To which Bill begins to yell, that, they say, is ugly rummaging in other people’s things (this is not a screensaver, this is happening all the time of the game!) but while they quarrel, and Arthur is trying to ugly, the same stagecoach appears on the horizon, Tilly freaks out and, instead of pretending to be an innocent girl and distracting the attention of the guards, just takes out a gun and starts to shoot at them, and Bill and Arthur are already left, how to join, how to join, how to join.
After a small shootout with the pursuit, friends manage to kill everyone who guarded the stagecoach, but it is impossible to open it – it is armored. Then Arthur straightens the horses from this stagecoach and drives them away, asks the already calmed Bill and Tilly step aside and … takes out the armored door with dynamite. After calculating the money, it turns out that the amount there was symbolic and did not cost even a quarter of the troubles that occurred with our heroes along the way and during the robbery and everyone is leaving.
You think everything, the day is over? But no! Just three more in the afternoon. Arthur calls to the nearest village for fish bait, saving some kind of person from a snake bite along the way. Strange strangers come up to him in the village and ask to resolve their dispute – which of them is cooler, because these are two brothers and they roll up to one girl. To prove his courage, each of them asks Arthur to shoot in a bottle that will stand on their head. Arthur, like the player, is slightly awesome from such a turn of events, but still agrees, but even after that the dispute ends with nothing. When the unlucky brothers are deleted, Arthur buys a newspaper on the corner, where you can read about the fact that the Danch Van der Linde gang robbed a train, and more specifically-a private carriage of the local magnate Levikus Cornwall, and now a reward has been announced for their place and place. Having curled the newspaper, Arthur notes that he is already evening. For the dollar he can spend the night at the hotel, but decides to go back. And only half the way to the Arthur camp, I remember that I forgot to buy a bait for which I went to this village, and there is nothing to eat in the camp, so hunting.
By including a special vision by pressing both sticks, you can find a trace of a white -tailed deer that live in local forests. Soon there will be a night and they will not be found (animals also have its own routine of day and a deer never a night animal), but in the evening you can still. Seeing a deer, you can shoot him from a bow so as not to damage the skin, but on a horse, and a horse is two -hundred meters and if it calls it, it will frighten the prey, so that we squeeze the deer from the semi -automatic carbine of Lancaster, which was recently removed from the corpse of a competing group of O’Driscollah. Having killed a deer, we put him on a horse and return to the camp in the evening to hand it to a cook pierzon, and he … And here is a bummer, he will not prepare him, since the evening and he went to sleep, and the refrigerators did not invent and the camp was left without food anyway. But you can sit around the fire and listen to the story of Sean about how he had fun in his native Ireland or how Jose and Datch once met. Then he will go to bed, because if you do not sleep, then the indicators of Arthur (health, vision, endurance) will decline faster. And in general, this is even for bandits in the Wild West – to sleep at night. So one day goes, which, it should be noted, was not filled with plot quests and events.
And that’s all that I wrote here is not even one tenth of what the game can offer. There are plot missions that both begin and end extremely unexpectedly, sometimes witty, and sometimes dramatic. There is a quest line of strange characters, like a photographer animalist;a man of the trainer "Lviv", dressed in a woman;legless veteran-hunter;ex -girlfriend Arthur;Frenchman-artist … to list everyone-there is not enough 25,000 signs. And this is not all, since there is a solo of robbery of diligenes, houses, trains ..
But this is not the main thing, but another – how is it all organic, remarkably and unobtrusively done. The card is not strewn with “icons” (which for a strange word for the designer of sub-quests and icons on a computer screen, also ridiculously called the “desktop”?), as in games from … from other studios. The world does not press its identical or different activities and instructions, and most of interests have not been noted at all on the map – this can simply be discovered by yourself. Or not detect. And this is amazing. That a huge work has been done even where the player may not look at, in principle, if he does not look for this place on purpose and with passage!

I like to write a lot, for a long time and not particularly amicable to a potential reader. Approval or evaluation does not inspire me, because I write for myself. So RDR2 looks the same “game for yourself”, and not for the end consumer, which is sharply different from the previous bestseller – GTA5. But how could you force hundreds of people in several studios to encourage to believe in this idea and create a game that defines both the present and the future of this whole industry?
The allocation of this game is not so that even the working conditions on it were close to the scotch "standards" of the late 19th century, when people had to work days and night, and the concept of 8 hourly day was not at all – both finish and rest and rest. But not only contract agreements, the prospect of bonuses from sales, high salaries helped to create so alive, if you can put it in general, and such a human project.
I didn’t play the best thing that year, and indeed this game will enter the pantheon of my favorite works, along with the first part of Red Dead RedMption, GTA IV, Max Payne 1-2, Metal Gear Solid 3: Snake Eater, Nier: Automata, Persona 5,Firewatch, Silent Hill 2, Mafia: The City of Lost Heaven, F.E.A.P., Observer, Amnesia: Machine for Pigs, Transistor, Granturismo 5-6, Soma, L.A. Noire and many more, all.
I am familiar with the books of Fenimore Cooper, I, of course, watched the films of Sergio Leone, although I do not really like westerns. But RDR2 is not Western with his canon, this is just a story about people, but told in the context of the realities of that time. As, for example, the films "Dead", "Unflapped" or "Iron Crack".
However, I found a special similarity where I did not expect. RDR2 reminded me of the book "Sasha Zhegulev" for the authorship of one of the most beloved writers Leonid Andreev (this is such David Fincher, but in Russian literature of the early twentieth century). There, the main character, a young man and cadet Alexander Pogodin, who was carried away by other people’s ideals, becomes a terrorist and, together with a strange accomplice, organizes a gang that hunts murders and robberies, while the mother and sister who love him remain at home, trying to come to terms with the fact that all such stories have one result:

You do not howl, do not cry, but laugh –
Tears will not forgive now.
No matter how much the rope is,
They will shorten anyway.

At such moments, there is a feeling that this game was shot by Andrei Tarkovsky

Lassen Sie uns sofort einverstanden: "Umfang 2: Neue Erde" – Das Spiel ist nicht jedermanns Sache. Und selbst Fans von schwierigem Teil, den ersten Teil zu verstehen K-D-Labor Anathema. Aber es wäre notwendig, es zu bewundern, denn selbst eine kurze Beschreibung neugieriger Technologien "Umfang 2", droht den ganzen Artikel zu nehmen.

Stellen Sie sich für den Anfang vor, das "Umfang 2" – Dies ist nur Terraforming. Ein Spieler baut eine Aqua Yadra und versucht, die Karte mit Wasser zu überfluten, der andere hebt das Land aus den Darm des Land. Infolgedessen bekommen wir ein einfaches Spiel als "Punkte", Und genauso legend. Auf dieser klassischen Basis wird die Schicht hinter der Schicht beim Bau stationärer Waffen und der Stärkung der Grenze überlagert. Dann werden Fabriken gebaut, Technik wird erzeugt und verbessert, deren Aufgabe darin besteht, Sabotage in den feindlichen Linien zu arrangieren. Es war möglich, den Kern zu zerstören – ein halbes zwanzigster Waffenstillstand, und nach einigen Sekunden gibt es bereits unseren Kern an einem verbrannten Ort durch eine Explosion, erzeugt Energie und krümmt die Landschaft in die richtige Richtung in die richtige Richtung in die richtige Richtung. Und das Territorium wird gefangen genommen, und alle Gebäude wurden kontrolliert.

Es gibt zwei Brüche im Spiel: Das Ergebnis liebt Land, Rückkehr – Wasser. Sie ähneln Technologie und Gebäuden wie Orks und Menschen in Warcraft 2. Dies hinderte jedoch nicht, dass die Entwickler das Gleichgewicht zwischen den widersprüchlichen Parteien grundlegend zerstören. Während das Ergebnis sorgfältig auf seine Insel ausgerichtet ist und sich selbst Plattformen für Gebäude ansieht, stempelt die Returns -Fabriken und Waffen für alle Ressourcen: Wasseroberfläche – es ist immer sogar noch einmal. Und die Vandal-Veröffentlichung hat auch einen taktischen Manipulator "Rechte Hand". Wir schalten es ein und Sie können ein paar Fehler und Gruben in der Mitte der Basis der Bauernauslöser direkt graben. Exodus s "Rechte Hand" Ich weiß auch, wie man damit umgeht, aber Sie werden ihrer Rückkehr nicht schaden, wie viel Roy -Schlick am Boden ihres einheimischen Teiches.

Es gibt "Die rechte https://wsmcasino.de/ Hand" Und eine wichtigere Aufgabe: Psi-Clerk auszugraben, mit denen Sie ungewöhnlich nützliche Technologie für jeden Strategie lernen können. Hier haben Sie Unsichtbarkeit und Explosionen auf dem Vollbildmodus und die Möglichkeit, das feste Landbereich gleichzeitig zu überfluten. Friedliche Technologien wie ein vorübergehender Anstieg der Energieerzeugung sind nicht so effektiv. Für das zum Beispiel das Beschleunigungsfeld für das Ergebnis untersuchen, wenn die Teleportation auf einem bestimmten Entwicklungsniveau seiner Einheiten verfügbar ist? Vor dem Hintergrund dieser Erfindungen fiel die Rolle eines Schutzfeldes des Umfangs, der jetzt nicht einmal vor schwerem Artilleriefeuer spart, stark. Es scheint richtig zu sein: Hör auf, in der Unverwundbarkeit zu sitzen. Auf der anderen Seite bemüht sich eine endlose Reihe von Unfällen und Überraschungen ständig.

Die immense Kraft von Psi-Clerk und Manie der Größe, die damit verbunden ist, ist der Handlung gewidmet "Umfang 2". Trotz des besonderen Stils, der besser für religiöse Literatur geeignet ist. Zusammen bilden beide Gruppen die Überreste der Menschheit, die durch eine andere Welt reisen, um auf der Suche nach einem Planeten, der fürs Leben bequem ist. Natürlich wollten weder der erste noch der letztere das neue Land mit irgendjemandem teilen. Daher war ihr plötzliches Treffen auf einem Planeten warm, wie eine atomare Explosion. Das totalitäre Ergebnis würde die Abtrünnigen leicht zerquetschen, aber ihr bester Legat wurde von Experimenten mit Psi-Clerk so weggetragen, dass er durch den Geist beschädigt wurde. Und erfolgreich: Es wurde angemessen als seine spirituellen Mentoren des Geistes. Die Rückkehr hat die Trennung in den Reihen des Feindes natürlich nicht mit maximalem Nutzen für sich selbst verwendet.

Aktionen in zwei Kampagnen entfalten sich sehr langsam. Die meisten Missionen sind tatsächlich Einheiten und verschiedene Merkmale des Spiels vorhanden. Manchmal ist es für den Sieg notwendig, das Management zu meistern "Rechte Hand" oder Umfang. Was jedoch das Spiel aus dem Spiel nicht beeinträchtigt: Eine genuste Mission auf den ersten Blick kann länger als eine Stunde fesseln. Gleichzeitig werden einige Handlungswendungen extrem schwer zu verstehen. Sogar die alten Fans der Serie verstehen kaum, wie die Geschichte endete und wer schließlich überlebte. Viele sind einfach zu faul, um sich mit den abstruse Worten der Helden zu befassen, weshalb der Faden der Erzählung sehr schnell verloren geht und was auf dem Bildschirm geschieht, seine Bedeutung verliert.

Die gemeinsame Arbeit der physischen und grafischen Motoren ist ausnahmslos beeindruckend. Sie können gleichgültig bleiben und die Ausstrahlung von Energiefeldern und Lasern betrachten. Es ist jedoch mindestens einmal einen besonderen Effekt aus der feurigen Explosion zu sehen, da Sie den Designern sofort mit all ihren Fehlkalkulationen verzeihen. Darüber hinaus ist das schöne Bild überhaupt nicht anspruchsvoll von "Eisen", Ja, und das Spiel funktioniert stabil: Die Existenz von Einsätzen in das System oder Probleme mit dem Übergang zwischen den Missionen hat die persönliche Praxis nicht bestätigt. Über die Physik ist eine besondere Frage: Brechen Sie die Bäume, werfen Sie Steine ​​in die Luft und rollen Sie die Trümmer von Gebäuden. Water Hills and Cliffs sind nicht alle seltenen Gäste auf den Karten des zweiten "Perimeter". Es gibt genügend solche Fehler, manchmal verwirren sie die Computer -KI, aber im Allgemeinen wirken sie sich im Allgemeinen nicht wirklich auf den Spielprozess aus.

Musik, die in der Regel die geringste Aufmerksamkeit in den "Umfang 2" Es stellte sich heraus, dass es oben war. Der Soundtrack atmosphärisch, unvergesslich, perfekt für den Stil und die Dynamik des Gameplays geeignet.

Insgesamt haben wir eine vielfältige Strategie, die das Gameplay herausziehen und den Stil beeindrucken kann. Leider das Potenzial "Umfang 2" Ich habe keinen Anwendungspunkt gefunden. Es ist nicht ausreichend ausgeglichen, ausschließlich zum Netzwerkspiel zu werden, und eine komplexe Präsentation der Handlung stellt viele Liebhaber einzelner Kampagnen ab.

Profis: Eine Reihe einzigartiger Gameplay -Funktionen schafft einen großen Umfang für die strategische Planung.physischer Motor;Große Spezialeffekte, spektakuläre Schlachten;Großer Klang;Eine sehr bequeme Schnittstelle.
Nachteile: eine schwierige Handlung für die Wahrnehmung;gewöhnliche Missionen in Kampagnen;schwerwiegende Fehlkalkulationen in der Bilanz.

We scheuren de steengroeve van de plaats: het beste dat in het nieuwe is "Confrontatie" – Dit is een cover met Saakashvili, die zijn eigen gelijkspel maalt.

"Hoe zo?" – U vraagt. "Confrontatie" – De oude en gerespecteerd in bepaalde kringen van het merk met zijn fans en zo’n subtiele charme. Heren, eerst – "Dwang voor de wereld" is slechts een tak uit de eminente serie en Vuurglow Heb niets met hem te maken. Ten tweede – absoluut niets verandert van de serie in de serie. Als in de eerste "Confrontaties" Cirkelinfanterie, tanks, "Katyusha", Denken aan de aanvalsroute en het sturen van hen naar de strijd was behoorlijk vermakelijk, vandaag slaagde het erin om zich te vervelen net voor de ongelooflijke.

Ontwikkelaars van Rood ijs Ze proberen opnieuw te imiteren Die maal. In hun vorige, met toestemming om te zeggen, project "Europa 2015" Ze voorspelden het conflict van Rusland en de NAVO. In het onderwerp van de review van vandaag profeteert ons Oracle hetzelfde, alleen naast het organiseren van het Noord -Atlantische Verdrag tegen slechte Russen, besloot Georgia te rebelleren. Ja, het veiligstellen van de steun van de NAVO -landen, "De grote leider" Saakashvili Gaat wraak nemen voor de evenementen van 2008. En ging, ging … een mega-bonus van Rood ijs – Je kunt spelen voor elke kant van het conflict. Wat kan aanbieden "Dwang voor de wereld"? Tactiek? In godsnaam, haal een vorig deel uit de plank – er is genoeg zo goed. Daar "Ubisoft -syndroom". Logica in de geest "Laten we een populaire serie nemen, de motor vangen, een nieuwe plot schrijven en naar de markt gooien", Blijkbaar, heel dichtbij Red Ice Software. Maar als Ubi Speel op veel hogere niveaus en ben nog steeds niet vergeten hoe te verrassen, Rood ijs Promoot hackhonderd procent hack. Maar het onderwerp is modieus. Dank je, blij.

Letterlijk is elk element van het spel hopeloos. Beginnend FgFox Casino met trifles als een menu en eindigend met afbeeldingen. Oh, deze afbeeldingen! Ontwikkelaars moeten uw kantoor verlaten en Marve de manier waarop de wereld is veranderd – de dinosaurussen zijn uitgestorven, de persoon vloog naar de maan en de fabrikanten van de computer geleid verder dan het derde Pentium. In het Yard 2008th jaar. Jaar van zachte schaduwen, shaders en ultra -hoge resoluties. Bewaar uw ultramoderne videokaarten en multi-core processors voor iets anders. Een 24-inch monitor in veel andere strategieën is niet nuttig in veel andere strategieën. Maximale resolutie – adembenemend 1024*768 . Kopeck speciale effecten? Meer dan genoeg. Nou, voor dessert – animatie van het niveau van blockbusters met dendy (zonder grappen) zodat het leven helemaal geen honing lijkt. Niemand vraagt ​​om het niveau te bereiken dat is gespecificeerd door Company of Heroes, maar wanneer de game er niet beter uitziet dan StarCraft … zijn het ermee eens, dit is abnormaal.

Verrassend genoeg zijn sommige innovaties nog steeds aanwezig. Allereerst is het de moeite waard om nieuwe soorten eenheden op te merken, zoals pro -systemen, oorlogsschepen met raketten "Harpoen" en onbemande luchtvoertuigen. Geweldig. Twee soorten missies – dag en nacht (fris en saai). Geweldig. En kers op de taart – vijftig nieuwe gebouwen. Ongelooflijk. Alles, er is niets meer nieuws. Multiplayer kan een redding zijn voor het spel, maar dit is wat een vangst – de balans van vele kaarten hindt beide benen. Ja, en wie in feite zal spelen als er in de natuur is, is er opperbevelhebber, het eerder genoemde gezelschap van helden en vele andere strategieën waar de netwerkmodus soms beter wordt gerealiseerd.

Je luistert naar een briefing, stuurt eenheden om te vechten, vast te houden, wacht op versterkingen … en je verlaat je niet voor een tweede Deja Vu. Mislukking "Dwang voor de wereld" Ik zou er niet zo openhartig uitzien als het project een jaar oud is in de 2000e. Maar nu zijn er producten op de markt die het spel overtreffen in absoluut alle parameters. Ontwikkelaars hebben dringend een goede trap van de uitgever nodig, dan kan deze niet langer doorgaan.

Voordelen: gepromoveerd merk;tolerante multiplayer;Werkelijke instelling;Grappige omslag.
Nadelen: praktisch geen veranderingen in vergelijking met eerdere delen;Het duivelse saai;walgelijk uiterlijk en geluidsbegeleiding.

Confrontatie: dwang naar de wereld

De beste opmerkingen

Een instinct.
"Radiawitz-softtyrey" Onder de dakbedekking "Russobit-m" Braze steelt intellectueel eigendom Fireglow!
Daarom zijn dit de ambachten.
En wat lijkt op.
Nou, aanvankelijk was het toen een gratis mod "Rode Yaits" Modi waren gericht op. "Dit is haast!" – Een van de oprichters "Russobit-m" Van het bestuur van zichzelf. RF! Hier kunnen we alles doen! De wet is geschreven voor sukkels!
En de verpleegster is zo bijgenaamd ter ere van Tyley, die diefstal leidt.
Huidige screenshots van sukkels die niet iedereen liet zien!
Geen briesje.
Noch een screenshrow waar de schatten en vliegtuigen schaduwen hebben, worden plotseling in de tegenovergestelde richting.
En vraag naar de steun hiervan "Pacific Nanaga Podduha" van "Corrigeer ontwikkelaar" Ze zullen je sturen. Zoals deze man. http: // forum.Copyright.ru/index.PHP?S = EC06F52FC58EdBfd0DCABD503DFFD9&t = msg&GOTO = 515

Damn, they again compare with the “company company” … Well, compare with the Sims, or “Sacred2”, the essence of the same fiction … Ah, what a wretched graphics, mmm, pixels, 2D, oh, oh, oh … this is not a game, this is a mod, yes, on an old engine, there are still a huge amountInfanterie+gigantische kaarten, en een eenvoudige redacteur … in de mode, het gedrag van gevechtsacties, het gebruik van gepantserde voertuigen, luchtvaart, artillerie … Infanterie is geen "kanonvlees", in staat om te verkennen, maar een zeer echte kracht, brandend met granaatwerpers en re-tanken, enz.Gepantserd militair district.Voor mij, plus in dit spel is het haar pretentiousheid, na het installeren kan het op de USB-flashdrive worden gegooid en door jezelf kunnen worden gesleept (omdat je geen 4-jarige thuis sleept)-de game gaat op een werken Ik heb mijn eigen nodigSamenvatting van smaken, IMHO ..

De auteur is een duidelijke liefhebber van "sappige" grafische en slobberry -speciale effecten.Dergelijke beoordelingen zouden elke "shkololo" kunnen schrijven, waaraan moeder en papa een computer presenteerden met acht kernen en twee optredens van videogeheugen, zodat hij kon genieten van de laatste nieuwe producten van het westerse gamer.) Daarna wordt elk spel dat niet is opgenomen in de hoge normen van de grafische afbeeldingen van deze criticus in de "vuilnisbelt" gegooid en is geanathematiseerd.Vreemde man van de recensie.Een vreemde recensie.

Ik ben het ermee eens, de graaf- en stemacteren – shit. Maar voor mij is het veel belangrijker om te realiseren en dynamiek te zijn, en deze tuta meer dan genoeg te atoom. Een enorme hoeveelheid echte gevechtsapparatuur, luchtvaart, wapens. Game bijna echte evenementen. Persoonlijk is het veel aangenamer en interessanter voor mij om een ​​realistisch speelgoed te spelen voor Russen, maar met een shitty grafiek dan in een pindos met een heleboel effecten, geluiden, lasers, meesters, robots, huhobots.

花嫁の身代金、韻のスキー、5番目のハンドケーキ – 異なる時代や文化からのあらゆる種類の伝統で生い茂った結婚式. そして、それらのすべてが21世紀に適切に見えるわけではありません. そして、一部は休日から感情を台無しにすることさえできます. 結婚式の主催者であるOlga Meldzikhovaは、お祝いを計画するときに何を避けるべきかを教えています.

最も一般的な間違いは、親relativeが選ばれたトピックを好まないという恐怖から夢の結婚式を拒否することです。. 「これがあなたの日です. 草の上に裸足で結婚式が欲しい? それをしてください! そして、それは古典的な形式を主張した親が喜んでいるように整理することができます. そして最も重要なことは、この日は何か特別なものとして記憶に残ることです」とOlga Meldzikhovaはアドバイスします.

そして、間違いが印象を損なわないように、あなたは計画に正しくアプローチする必要があります。快適な予算を示すために、ゲストのリストを作成し、優先順位を設定し、リストから間違いを犯さないようにするために. これらの間違い.

1. あなたが知っているすべての人に電話してください

気分を害さないようにゲストを招待しないでください. この日には、あなたが本当にこの喜びを共有したい人がいるはずです. そして、2番目のいとこはあなたにとっても遠くで幸せになるかもしれません.

しかし、たとえあなたが20人しか招待していても、苗を通して考えることを忘れないでください. ゲストが夕方に楽しむことができるように、人々は同様の興味、1つの年齢カテゴリー、または少なくとも少しお互いに近くにいる必要があります. 多くのゲストが幼い子供と一緒に来る予定がある場合、アニメーターを招待することは合理的です.

2. 今年と天気を考慮しないでください

4月または10月のDeathierの結婚式は最良のアイデアではありません. 昨年10月25日であっても素晴らしい天気だったとしても. さらに、オープンエアの結婚式のテーブルと草の上で踊る. 暑い日には、ゲストは暑さから疲れ果て、蚊は夕方に噛むことができます. しかし、それが雨が降って鋭く冷えたらどうでしょう?

この場合、スペアオプション – 近くのテントやレストランが必要です. 余分な毛布や熱銃はありません. 結局のところ、私たちの緯度の天気は一定ではありません.

3. ゲストを請負業者として使用します

「兄弟はよく写真を撮ります. なぜ彼は私たちの結婚式を撮影しないのですか?「「ママのガールフレンドはおいしい「ナポレオン」を焼く」. 3層のウエディングケーキを準備しましょう. さらに、彼女自身が提案した」. このようなアイデアは、最初は良いようです. 友人や愛する人との「顧客 – クライアント」の関係を構築することは不可能です。彼らが厳格な要件を作成したり、低品質の仕事をやり直すように頼むことは不便です.

ゲストに休日を楽しんでもらい、専門家が適切な報酬のために仕事をしてください.

4. すべての迷信と標識に従ってください

5月に結婚 – すべての人生、婚約指輪は石がないはずです、ウェディングドレスはあなたの足に着用することはできません、あなたは古い靴で、木曜日と日曜日に結婚する必要があります – 失敗した日. さまざまな兆候があり、その多くは西洋文化から借りられており、新郎と花嫁の生活を大幅に複雑にしています.

さまざまな迷信に焦点を合わせるのをやめなさい. 木曜日または日曜日の結婚式について考えると、予算を大幅に節約できます。良いプラットフォームを選択して割引を受けることができます. 5月の結婚式にも同じことが言えます.

5. 身代金を手配します

ほとんどの現代のカップルは、両親を喜ばせるためだけにそれを手配します. 高層ビルの典型的な入り口で争っている愛する人に説明してください。. または、オリジナルで機知に富んで迅速にそれらを使う方法を見つけ出す. ヒント：たとえば、入り口ではありません!

6. 24時間ですべてをキャッチしてみてください

レジストリオフィスでの登録、出口絵画、散歩、写真撮影、ビュッフェ、レストラン – すべての「結婚式の良識」を観察するために、新郎新婦は午前6時に起きます. そして夕食では、彼らは疲労から横たわっています. しかし、あなたはすべてを計画して、特別な日が測定され、快適になるようにすることができます. 「私は常にペアに、レジストリオフィスへの旅行とお祝い自体への旅行を2日間削減することをアドバイスしています」と専門家は言います。.

現代のプレゼンターのタスクは、最も快適な雰囲気を作り、ゲストを競技で不便な立場に置くことではありません

レジストリオフィスへのキャンペーン – 実際、形式. ジーンズでも平日に来て、両親だけを招待して、公園で一緒に散歩したり、レストランに座ったりすることはかなり可能です. 残りのゲストのために、ロマンチックなヴェーン、あなたの好きな音楽、リングのやり取りとの結婚式の夕食の前に、美しい出口式を整理してください.

7. 市内中心部で写真撮影をして、装飾された車に乗る

ゲストが街のすべての観光地に乗るのを楽しんでいることを発明した人? そして、あなたの写真はプーシキンの記念碑の背景にどのような意味を積んでいますか? 新郎新婦の写真撮影（友人や部外者なし）は、地元のアトラクションの背景ではなく、公園やスタジオで行われるのが最善です.

その結果、これら2つのおそらく必須のポイントを放棄すると、あなたはあなたの強さと時間を節約します. 朝6時までにスタイリストとメイクアップアーティストを招待し、交通渋滞による複雑な動きを計画する必要はありません.

8. リムジンを服用してください

Olga Meldzikhovaによると、これは結婚式にとって最悪の車です – 不快で非Vein. リムジンを振り返ったり、中庭や狭い車線に立ち寄ったり、コルクの周りを回ったりすることは不可能です. リムジンの内部が完全に魔法のないように見えるかもしれないという事実は言うまでもありません：ヒョウの室内装飾品または多くのことを見た大きなオフサロン.

レトロな車や優れた機械の級の車を注文する方がはるかに妥当です. そして、ゲストのために、郊外のレストランや出力登録場所への移籍が必要な場合は、-mini-autobos.

9. ホストの代わりにホストを招待します

違いは名前だけではありません. 現代のプレゼンターのタスクは、最も快適な雰囲気を作り、ゲストを競技で不便な立場に置くことではありません. 別の優れたプレゼンターは、誰もが新婚夫婦を祝福することができることを確認し、同時に結婚式の夕食が無限のトーストに変わらないことを確認します.

10. ゲストからお金を集めます

花嫁の誘duction、男の子と女の子のために告げる幸運、最初のケーキの販売のためのオークション – 今日の「結婚式の要求」は不適切です. 結局のところ、ゲストはすでに贈り物を費やしたり、封筒に一定の金額を置いたりしています. そして、彼らは追加費用を頼りませんでした.

11. あまりにも多くのアルコールを注文してください

シャンパン、赤と白のワイン、2種類の強力なアルコール – そのようなセットは結婚式の夕食に限定されるべきです. 彼の前 – シャンパンとソフトドリンクのみ. 登録訪問時にゲストを飲もうとしないでください. そうでなければ、結婚式は制御不能になる可能性があります.

12. 不快な服と靴を選んでください

狭いコルセット、最も壮大なスカート、5メートルの列車が写真で壮観に見えるドレス. しかし、あなたがその中で一日を過ごす準備ができているかどうかを考えてください? 5歳からあなたがこれを夢見ていた場合、恥ずかしがり屋の計画を立てて、夕方の終わりに踊るために、より簡単で便利です.

かかとのない予備の靴も、たとえあなたが小剣で自信を持ってバランスをとっていても、必須のポイントでもあります. さらに、あなたの服が新郎のスーツと調和していることを確認する必要があります. そして、あなたは写真家がPhotoshopで彼らの欠陥を修正することを期待して、スタイリストとメイクアップアーティストを保存するべきではありません.

13. 特定のドレスコードに従うようにゲストを作ります

「すべてのゲストが休日のスタイルで服を着ているとき、それは美しいです」とオルガは信じています. – ただし、あまりにもストリクトフレームを課したり、遵守を要求したりしないでください. 適切な服装がないために誰かが来なかったのは残念です。」. イベントのテーマをサポートするために招待状を丁寧に招待してください。「1950年代の精神を身に着けているなら、私たちは幸せになります。.

14. 主催者と請負業者を保存します

結婚式の主催者は非常に大きな予算でのみ許可できるという誤解があります. しかし、これはそうではありません. 優れたオーガナイザーは、節約に役立ちます（花、ケーキなどを注文する方が安い場所を教えてください。.D.）、間違いや関連費用を避け、専門家のチームを集める. あなたはあなたの神経を救い、休日から最大の喜びを得るでしょう. 特に、3〜6か月で事前に準備を開始する場合. そして、あなたは専門家を雇ったので、彼を信頼し、アドバイスに従ってください. あなたはこの最初の結婚式または2回目の結婚式を持っています、それはすでに100番目です.

仕事の喪失、お金の不足、子供や愛する人の病気は常に私たちに最も強力な恐怖を引き起こします. これらの明らかな不安の背後には、心理療法士に行く理由になる可能性があるものがあります. 認知心理学者のジェイコブ・コチェトコフは、彼の作品で最も頻繁に見られる恐怖について説明しています.

1. 死の恐怖

状況. アンドレイ、32歳、仕事で非常にストレスの多い期間. リーダーとの不快な会話の後、彼は廊下に出て、強い鼓動を感じました. アンドレイは突然、彼の祖父が心臓発作で亡くなったことを思い出し、彼が今死ぬことを非常に恐れていました. 急速な心拍とパニックの恐怖のそのような攻撃は毎日繰り返され始めました. 医師の検査により、彼は完全に健康であることが示されました.

専門家の解説： これは基本的な恐怖であり、他の多くの人と密接に関連しています – 戦争、病気、無力感の恐怖…しかし、それを悪化させる理由は異なる可能性があります. アンドレイの状況では、死の恐怖が蓄積されたストレスを発しました. 疲労と過剰帯はしばしば、人が危険な病気の兆候を考えることができる強い経験を引き起こすことがよくあります.

悲劇的な出来事の経験や死に近い誰かの強い反応もこの恐怖を引き起こします. ほとんどの場合、これは子供の頃や若者の病気や死にかけていない人々に起こります. 子供は彼に死とは何か、そしてこれが必然的に受け入れなければならないという事実を彼に説明する必要があります. そのような経験がなければ、人が大人になった概念を自分自身で開発することは困難です。.

私たちの生活の中で、死の恐怖から救うメカニズムはほとんどありません。それらの1つは宗教です. したがって、今日、人々が本当に深い信仰に固有のものではないとき、この恐怖は激化します.

心理療法士の仕事： クライアントが現実を受け入れ、可能性のあるリスクを適切に認識するのに役立ちます. つまり、致命的な状況とそれほどひどくない状況を区別するために. たとえば、飛行機で壊​​れることを恐れている人にとって、そのような死の確率がどれほど小さいかを示すことが重要です.

2. 失敗への恐怖

状況. 43歳のオルガは職場で完全にレイアウトされており、彼は遅くまで家事をしていて、子供たちがレッスンを受けているのを助けます. 彼女は最高の母親、美しい妻、責任ある従業員になろうとしています. そして、彼女は彼女が成功せず、どこかで間違いを犯すことを非常に恐れています. 彼女は自分が間違いを犯すことを恐れて、彼女はそれのために解雇されるでしょう. 時々、彼女は自分が「悪い」母親であるという事実のために（実際には彼女は子供に多くの注意を払っていますが）、彼女の子供たちは心理的な問題で成長し、人生で失敗するだろうと考えています。.

専門家の解説： 完璧主義は通常、この恐怖の背後にあります. そのような人は、子供の頃から高い結果を達成するためにすでに両親に向けられています. しかし、思春期の一部の人々は、この考えに来るものもあります。.

多くの場合、そのような人は一度にすべてにおいて最高になりたいと思っています。つまり、彼の不安が繰り返し何かをすることができないことを意味します. 残念ながら、完璧主義には大きな社会文化的サポートがあります. 失敗への恐怖は、競争の激しい文化の結果の1つであり、最も強い人が生き残る大都市の問題の1つです.

心理療法士の仕事： クライアントから完璧主義のレベルを下げ、彼が彼の中間の成果に気づき、感謝するのを助けてください. 極端な完璧主義者は通常、「すべて」 – 「何も」、「勝者」 – 「敗者」のカテゴリで考えているので、現実的な目標を設定する方法を学び、1つのプロジェクトが成功することができ、もう1つのプロジェクトが成功しないことを認識することが重要です。.

3. 孤独への恐怖

状況. 30歳のNadezhda、若い男がいます. 彼女は彼があまり好きではありませんが、彼女は結婚せず、子供を出さず、放置されることを非常に恐れています. したがって、彼女は彼女が彼女に合わないという事実に我慢する準備ができて、彼女の力とこの関係にしがみついています. パートナーが彼女に叫び、彼の手を挙げたとき、彼女は彼を許します. 彼の裏切りを知ったとき、彼女は問題が彼女の中にあると思ったので、パートナーが彼女を捨てないように、彼女はより多くの注意と注意を示すべきです.

専門家の解説：ここでの大きな役割は、家族と社会のプレッシャーによって果たされています：あなたはまだ出産していない、あなたはもう一つです? しかし、母親との初期の関係には、別の根本的に妨げられた愛着があります。見捨てられる恐れがあります。. 彼は自分がもっと良いものを見つけることができ、他の人を彼の隣に保つことができると信じていません.

心理療法士の仕事：自尊心を強化します. 自分自身を受け入れ、自分の能力に自信を持っている人は、世論の圧力についてより穏やかであり、気分が悪い関係を放棄し、別の会議を待つことができます.

4. 不確実性への恐怖

状況.49歳のエレナは、経済状況がさらに悪化することを恐れており、彼女は子供たちに良い教育を与えることができず、彼女は子供に何かが起こることを恐れ、常に電話をかけ、メッセージを送信します.

彼女はまた、健康上の問題、彼女が理解していない理由について心配しています. 彼女は彼女のアパートに何かが起こると常に考えており、ガスの電源を切るのを忘れていたように思えば家に帰ります. 彼女があらゆる状況の壊滅的な結果を見ている思考は、彼女の頭の中で絶えず回転します。.

専門家の解説：未来の前の不安は誰にとっても馴染みがあります、特にそれは私たちの国では強いです. しかし、私たちの中にはそれを人生の避けられない部分として認識する準備ができている人もいれば、不確実性の状態は耐えられないものです. そのような人が扱っているものはすべて、新しい恐怖の理由になりつつあります.

不確実性に対する耐性（NOT）は、小児期に生成されます. 穏やかな大人は次のように言うでしょう：「まあ、それはそうではない、そうではないだろう」. それどころか、驚くべき親はパニックに陥り、すべてを一生懸命計画する傾向があります. 彼らの計画のいずれかが崩れると、人生のコースは崩壊します. 通常、子供は予期せぬ何かに対する親の反応を学びます.

心理療法士の仕事：クライアントが一般的に不確実性を受け入れるのを助けます. そのような人々は非常に落ち着きがなく、問題に対するすべての可能な解決策を際限なく考慮してください。. 心理学者は彼らに合理的に考えるように教えます：「私は状況を変えることができますか? それから私は彼女を変えます. 私はできません – それなら私はそれについて考えないようにしています」. この恐怖に協力する際に​​、「ここと今」にとどまることができる認識の方法（瞑想の種類）も有用であり、未来を調べないでください.

5. コントロールの喪失の恐怖

状況.ミハイル、35歳、働く紛争の間に、彼が今ジャンプして同僚を襲うだろうと感じた気持ちが生じました. その後、彼はすべての否定的な感情を恐れ始めました. 怒りが上がるとすぐに、彼は自分自身を抑制して対談者を襲うことができないという心の中に写真が現れます. この考えは非常に強迫観念になり、彼が他の人とコミュニケーションをとることをますます妨げる.

専門家の解説： そのような人は感情と行動の違いを見ていません. おそらく、子供の頃の親は厳密に彼に否定的な感情を示すことを禁じており、子供は感情と行動の段階を捉える方法を学びませんでした. 彼は彼が怒っていることを理解していませんが、これは自分自身をコントロールすることにつながることはありません.

成人期の強い感情に直面して、彼は強い恐怖を経験し、否定的な衝動や思考を止めようとします. 人は電車の下で急いで行きたいと感じるかもしれません – そして、彼がそれをすることを恐れて地下鉄に行くのをやめます. しかし、実際には、そのような衝動はほとんどコントロールの喪失につながることはありません. 実際にコントロールを失う傾向がある人はこれについてまったく心配しません.

心理療法士の仕事： 考えずに動作を変えます. 心理学者は、クライアントを示す実験を行います。彼がどのようにコントロールを失うことを恐れていたとしても、彼にどんな恐ろしい考えが起こったとしても、彼は具体的に彼を失うことができませんでした. 徐々に、人はこれらのことを区別することを学びます.

6. 恐怖への恐怖

状況.41歳のVasilyはパニック障害に苦しみ、心臓発作で死ぬことを恐れていました. 今、医師の検査と詳細な説明の後、彼は彼が死なないことを理解しています. しかし同時に、パニックのすべての症状が保存されています – 心臓はドキドキし、頭はめまいがあり、手のひらは汗をかきます. その結果、Vasilyは不安自体の症状を恐れ始めました. 彼は何が起こるかさえ明確な絵を持っていませんが、この状態は単に耐えられません.

専門家の解説：それぞれが不安に独自の感受性を持っています. 比較的簡単に許容する人もいれば、不安の物理的な症状はすぐにパニック発作を引き起こす可能性があります. そのような人が自分自身に耳を傾けることは非常に重要であり、「第一レベル」の恐怖の兆候が現れた場合、問題のエスカレーションを防ぐためにできるだけ早く彼に対処してみてください.

心理療法士の仕事：彼が彼の恐怖に耐えることができることをクライアントに実験的に示します. たとえば、特別な演習「過呼吸」があります。非常に迅速で深呼吸です。これは、非常に強い恐怖と同様に、身体的に非常に不快な症状を引き起こします – 心拍、めまい、発汗.

クライアントに恐怖の状態を人為的に引き起こすと、心理学者は何もしないように求めます. 反応が落ち着いてひどいことは何も起こらないので、彼らは一緒に観察します. 定期的なトレーニングの後、人は徐々に恐怖感に慣れます.

Geheim, angst, avontuur, verlangen, gevoel van volheid van het leven – vijf betrouwbare criteria die u zullen helpen erachter te komen dat liefde echt is.

‘Waarom ben je nog steeds bij hem (met haar)?"Hoe vaak hebben we een soortgelijke vraag gesteld aan vrienden die vastzitten in pijnlijke liefdesrelaties, hoe vaak we dachten over wat mensen aan hun verbinding laten vasthouden … oh nee, dit is geen liefde. Maar wat is dan liefde? Een gevoel dat ons voor altijd kan doen? Natuurlijk niet, psychoanalyse antwoordt. Liefde, als het echt is, geeft geen sereniteit. Zelfs wanneer het eerste genot van de fusie van zielen afneemt, kalmeert het, in tegenstelling tot de gemeenschappelijke mening, niet – het boeit en schokt ons, het op mysterieuze wijze in een enkele plot, die niet bezwijkt voor logica. Overweeg verschillende van zijn gezichten.

1.In een geheim zijn

Liefde is een mysterie voor degenen die eronder worden gedekt, en voor degenen die getuige zijn. We zien het, we voelen het, maar begrijpen het niet. Waarom? Ja, omdat de obligaties die ons verbinden met een geliefde onverklaarbaar zijn. Aan degene van wie we echt houden, worden we niet alleen aangetrokken door zijn uiterlijk (schoonheid, gelijkenis met iemand) en niet alleen afbeeldingen of waarden die hij voor ons symboliseert (vader, moeder, macht, geld), maar het geheim dat we in hem voelen. Het kan geen woorden worden genoemd, maar het lijkt gericht te zijn aan alles wat we zelf in het geheim houden in onze ziel: het verlangen naar wat we in de kindertijd niet zijn ontvangen, wat onverklaarbaar lijden. "Twee mensen, zelfs in een enkel gevoel, blijven nog steeds individuele mensen – elk met zijn innerlijke wereld, zijn geheim", zegt de analytische psychotherapeut Galina Berezovskaya.

"Liefde beïnvloedt dat deel van onze persoonlijkheid, dat voor onszelf onbekend is", legt de psychoanalyticus Patrick Lambule uit. – In de ziel van ieder van ons ligt een deeltje van een destructieve leegte op de loer die ons kan vernietigen. Liefde is niets meer dan een vergadering van twee lijden, twee onvolkomenheden. Verliefd, we delen met een andere persoon wat we onszelf pijnlijk missen. Ware liefde wordt niet uitgedrukt door een verzoek: "Geef me wat je hebt en wat ik mis", maar eerder een erkenning: "Ik hou van het pad om te genezen dat je hebt gevonden, hoe je omgaat met je ongeluk".

En hier heeft het niets te maken met de legende van de "twee helften", volgens welke liefde, ons verbinden met een perfect geheel, waardoor we blij zijn!* "Het is in deze opvatting dat de reden voor de ineenstorting van veel paren ligt," merkt Patrick Lambule op. – Wanneer een persoon opmerkt dat hij, ondanks een liefdesrelatie, nog steeds een zekere ontevredenheid over het leven voelt, kan hij besluiten dat hij gewoon niet ‘zijn soulmate’ heeft gevonden en zijn partner zou moeten veranderen. Maar dit is natuurlijk niet zo. Liefde is echt toe te geven: "Je bent geïnteresseerd in mij".

2.Bang om hem te verliezen

Liefhebben is bang zijn. En constant. In zijn werk verklaart "onvrede met cultuur" Freud dit: we worden in afhankelijkheid van een ander, omdat we hem constant nodig hebben om ons te ondersteunen in ons bestaan. Vandaar de angst voor verliezen.

"Liefde impliceert een risico", legt de filosoof en psychoanalyticus https://netherlandsapotheek.com/oral-jelly-kamagra-kopen/ Monica Schneider uit. – Dit gevoel is duizelig, soms zelfs trekt ons om het af te wijzen, om het weg te duwen: een persoon, bang voor de kracht van zijn liefde, kan het vernietigen of de betekenis ervan verminderen, in daden duiken die zijn zelf -sufficiëntie zullen ondersteunen. Dit alles is om jezelf te beschermen tegen de beangstigende kracht over ons van een andere persoon ".

Zoals Freud benadrukt, zijn ero’s en tanato’s immers onafscheidelijk: ik hou van je – ik vernietig je. Eros is ons verlangen om met elkaar contact te maken in een liefdesgevoel;Tanatos is een aantrekkingskracht op de dood die ons ertoe aanzet deze connectie te verbreken, zodat onze "ik" almachtig blijft. En omdat liefde ons voorbij onszelf leidt, vecht onze "ik" ermee.

"Het is moeilijk om jezelf te verlaten", legt de psychoanalyticus Jean-Jacques Muscovite uit. – Liefde brengt altijd bloem. Het beïnvloedt ons zeer wezen – wat we zijn in deze wereld. Slechts enkelen zijn zich hiervan bewust. Omdat ze alleen zijn, genieten ze ervan omdat ze zich beschermd voelen tegen de liefde voor de impuls van de dood. Maar als we erin slagen de kwelling en onenigheid van liefde te overwinnen, gaan we een andere, prachtige ruimte binnen waar het gevoel wordt onthuld met hernieuwde kracht ”.

Ware liefde is geen zakelijk contract. Haar razernij is gevaarlijk voor beide partners. Vergeet het niet als we door twijfels worden bezocht als het lijkt dat we "uit liefde" zijn. Als de ander zich probeert weg te trekken, betekent dit niet altijd dat hij het niet leuk vindt. Misschien is hij gewoon bang om zichzelf te verliezen.

3.Bereidheid om het onbekende in te gaan

In liefde is niets vooraf bepaald. "Niemand van ons kan noch de constantheid van wederzijdse gevoelens garanderen, noch om het verdere leven en de ontwikkeling van relaties met een geliefde te voorspellen", zegt Galina Berezovskaya. We geloven gewoonlijk dat passie eerst wordt ontstoken en dan voorspelbaar naar de achteruitgang, maar dit is slechts een vooroordeel. Liefde in zijn ontwikkeling kan als een oplopende.

"Nadat we hebben geliefd, betreden we de wereld waarin de wil en de rede niet krachtig zijn", voegt Monica Schneider toe. – en op dit pad zullen we volledig verschillende segmenten moeten gaan. Natuurlijk, als we eenmaal naar de hoogten van geluk vliegen, kunnen we in tegenstelling tot het gevoel zijn dat we in de afgrond vallen. Maar als we van tevoren ervan overtuigd zijn dat liefde altijd onbetrouwbaar is, betekent dit alleen dat ons verleden ons verhindert te geloven en in een andere persoon. Om echt lief te hebben, moet je bijna in een wonder geloven. Freud vertelt over de verwachting van geloof. Het is noodzakelijk om het vuur te behouden dat opnieuw kan oplaaien, zonder een onmiddellijke flits te vereisen. Neem onbekend, wees geduldig.

4.Ervaar een verlangen

Er is geen twijfel: om van een persoon te houden, betekent hem wensen. Bovendien bevestigt Jean-Jacques Muscovite: “Fysieke intimiteit helpt ons echt lief te hebben. Zonder de uitwisseling van liefde in liefde, blijft er iets belangrijks onvervuld. Liefhebbers die elkaar diep van elkaar houden, ontvangen speciaal plezier van seks. In de daad van liefde verdwijnt het verschilverschil: twee fuseren samen. Hun leden zelf krijgen niet langer onafhankelijke waarde – geliefden in de momenten van passie hebben één lichaam voor twee. Genieten van iedereen -Conquering ". Zonder liefde kunnen we ontlading vinden in seks, genieten van de ontluchtingsspanning, maar om volledig te genieten, moeten we echt liefhebben. "Als we liefhebben, bereiken we andere toppen van plezier," bevestigt Galina Berezovskaya.

En als het verlangen verzwakt, betekent dit het einde van de liefde? Er is helemaal geen Galina Berezovskaya: "Er zijn gelukkige minuten als we genoeg zijn dat een geliefde bestaat, die hij gewoon is".

Er zijn echter vrouwen die liefde scheiden van seksueel verlangen en, buiten dergelijke momenten van gezegende contemplatie. "Het is niet zo dat hun gevoelens zwakker zijn", legt Jean-Jacques Muscovite uit. – Tegen. Ze zijn bang dat ze, te hebben overgeeft in liefde, ze erin kunnen verdwijnen. Naar alle waarschijnlijkheid worden ze beperkt door een bepaald onopgelost probleem van de kindertijd, het ideaal van liefde, te nauw verwant aan het beeld van de Vader. Deze volwassen vrouwen ervaren een sterk gevoel, deze volwassen vrouwen lijken weer kleine meisjes te worden … en wat er gebeurt lijkt meer op incest. Voor hen komt het beeld van de vader naar voren, mogelijk als een bescherming tegen angst voor ontbinding in lichamelijke intimiteit.

Zulke vrouwen zijn op zoek naar toevlucht in liefde en zijn tare voor seksuele relaties. Ze staan ​​zichzelf toe om alleen geleidelijk te temmen en het stadium van minder nauwe fysieke verbinding te passeren – knuffels waarmee je je geliefde genegenheid kunt omringen, alsof je deze in zichzelf wilt dragen. En wanneer het verlangen terugkeert, volgt seksuele aantrekkingskracht hem onvermijdelijk. De eb en gietstukken van liefde stoppen nooit in hun eeuwige beweging.

5.Voel de volheid van het leven

"Om geliefd te zijn betekent dat je het recht hebt om te bestaan," zei de filosoof en schrijver Jean-Paul Sartre. Ware liefde is een uniek gevoel van de rechtvaardiging van iemands wezen in deze wereld, het is een illusie dat onze liefde de enige is. Liefde geeft ons terug naar de positie van een kind, vertrouwen in zijn almacht, ervan overtuigd dat als hij niet in de wereld was geweest, de wereld iets belangrijks zou missen ”.

Als we elkaar kiezen, maken we nog een gekozen. Een verschil maken tussen ware liefde en liefde-een-gehakt, gericht op het voordeel van zijn buurman, gebruikt Freud het bijbelse thema van de uitverkorene, de Messias. Verliefd, we geven nog een speciale betekenis. We erkennen zijn onbetwistbare belang: we respecteren hem, waarderen, geloven dat hij onmisbaar is. We hebben een vondst gemaakt, een schat gekregen. We zijn niet meer alleen in de wereld.

Een andere persoon brengt ons zijn wereld, openheid voor andere horizonten, gevoelens die we niet hebben ervaren met zo’n levendigheid voordat we hem ontmoeten. We lijken wakker te worden met een nieuw leven. We hebben een gevoel van veiligheid – omdat hij onze waarde kon onderscheiden. "Liefde helpt om de betekenis van het bestaan ​​te vinden," vat Galina Berezovskaya samen. "Als we echt van houden, voelen we ons meer acuut dat we leven".